उस रात...

उस रात,

जिस रात हम कुछ कदम साथ चले थे,

काश, मैं तुम्हारे और करीब आया होता।

काश, मैने मिलाई होती तुमसे नजरें,

काश, तुम्हारा हात मेरे हातों में थामा होता।।

काश, मैने बढने दिया होता सांसो को,

और, धड़कनों का शोर तुमको सुनाया होता।

एक हो ही जाती दिल की धड़कनें,

काश, मैने तुम्हें सीने से लगाया होता।।

जात-धरम सब कुछ

जात-धरम सब कुछ गवाॅ बैठा हूं,

तेरी मुहब्बत में इन्सान हुआ बैठा हूं।

नींद तो ले गई हो तुम मगर फिर भी,

खुली आंखों से ख्वाब सजा बैठा हूं।।

कोई रांझा तो कोई रांझना कहता है,

जाने जमाने को क्या बता बैठा हूं।

मिलाकर आब-ए-जमजम को गंगा में,

प्यास बुझने की आस लगा बैठा हूं।।

चाँद बेदाग निकले क्या...

चाँद बेदाग निकले क्या,जमाना शाद निकले क्या।

भरी महफिल में जुबां से मेरी, अब आग निकलें क्या।।

कुछ ऐसा है बरताव बेगैरत जमाने का।

तारीफ में अब जमाने की,जनाब निकलें क्या।।

जमाने को रक्खा है,ठोकर पे यूं हमने।

कोई अच्छा निकले क्या, कोई खराब निकले क्या।।

तेरी तन्हाई की महफ़िल सजाते यार ये 'वसीम' 

भला अब चाय निकले क्या,या शराब निकले क्या।।

वाट

हो, पुन्हा तीच संध्याकाळची, अंधाराची वाट पाहण्याची वेळ,

हो पुन्हा तीच... 

सकाळी थोडा उशीर झाला उठायला,

पण सूर्य कोणाची वाट पाहत नाही. 

वाट पाहायचा मक्ता घेतलाय तो फक्त स्रीने... 

प्रत्येक वेळी योग्य वेळेची वाट पाहण्यात

अख्ख आयुष्य निघून जातं,

दुपारी जेवायला येणाऱ्या मुलांपासून

ते रात्री पिऊन येणाऱ्या नवऱ्यापर्यंत,

कुटुंबाच्या वेळेची काळजी करता करता

वेळ कशी निघून जाते ते तिचं तिलाच कळत नाही... 

दिवसा ती तांब्या घेऊन बाहेर जाऊ शकत नाही,

"मानवी श्वापदांची" भीती असते

म्हणूनच कि काय कदाचित जंगली श्वापदांपासून

अगदी साप-विंचवापर्यंत कोणाचीही

भीती न बाळगता ती अंधारात निघते

आणि मग विषारी सापांच्या रोषाला बाली पडते,

किंवा मग घडतं बदायूं सारखं काहीतरी... 

हा इतका त्रासही स्री-माउली साठी कमीच होता,

म्हणूनच की काय देवानं जगाच्या पुनर्निर्मितीचं

दिलेलं 'वरदान'च तिच्यासाठी 'शाप' ठरतं... 

"त्या" दिवसात तिची होणारी कुचंबणा

ना कोणी समजून घेणारं असतं,

ना कोणी समजून घेऊ शकतं,

झिजलेल्या कपड्याच्या चिंध्या जपून कोणाला दिसू नये,

कळू नये म्हणून घरातल्या कोपऱ्यात किंवा

कच्च्या न्हाणीच्या दगडाखाली गुंडाळून ठेवत,

ती आपलं स्त्रीत्व जपत फिरते,

आणि शेवटी मग योनी मार्गाचे आजार सहन करण्यास तत्पर.

फक्त एक वैयक्तिक स्वच्छतेची व आरोग्याची काळजी

घेण्याच्या माफक सुविधा न मिळाल्यामुळे...

अशा कारणामुळेच कदाचित मुली जन्माला येत नसाव्यात,

आल्या तर 'जगत' नसाव्यात आणि जगल्या तर... 

आणि जगल्या तर पुन्हा तीच संध्याकाळची अंधाराची वाट पाहण्याची वेळ,

हो पुन्हा तीच संध्याकाळची अंधाराची वाट पाहण्याची वेळ..... 

जज़्बात जरा तोल दो...

खुलती हवा में जुल्फों को जरा खोल दो,

दिल की बात अाझादी से बोल दो।

कब तक करोगी दरख्वास्त जमाने से,

की मेरे जज़्बात जरा तोल दो।।

है मुहब्बत तो हाॅ, आझादी है तुम्हें,

नहीं तो ना, ये भी आझादी है तुम्हें।

जो चुप्पी होटों पे लगा रख्खी है तोड दो,

कब तक करोगी दरख्वास्त जमाने से,

की मेरे जज़्बात जरा तोल दो।।

जलता है जमाना, जज़्बात पाता है गलत,

मोल जज्बातों का अक्सर लगाता है गलत।

ना हो पैसा जब तक कहीं कोई,

सब जमाने को वो नजर आता है गलत।।

तुम्हारा भी लगा है गलत मोल बोल दो,

कब तक करोगी दरख्वास्त जमाने से,

की मेरे जज़्बात जरा तोल दो।।